Askerliğe başladığımdan beri dünyadan bağlantım kopmuş durumda malesef. Arasıra gazete bulup okumaya çalışıyorum ama ona da vakit olmuyor genelde. Televizyonda haber izlemek mümkün değil, saçma sapan müzik kanalları açılmakta. Bir yere oturup gazete okuyayım desen boşta göründüğün için muhakkak bir iş kitleniyor sana. Köşe bucak kaçmaktayız :)
Velasım kelam, ne ekonomiden, ne siyasetten, güncel haberlerden, işsizlikten ordan burdan hiçbir yerden haberim kalmadı. Gözünü seveyim teknolojinin, internetin. Neyse kısabir zaman kaldı. 2 ay sonra tekrar buralardayım.
Etiketler:
Askerlik Maceraları
Ya bu Askerlik`te zaman geçmiyor... Gerçekten geçmiyor...
Asklerliğin yarısını bitirdim ama hiç bitecekmiş gibi gelmiyor, çok değişik bir psikoloji yaratıyor insanda.
Bazen çok sıkıntı yaratsa da, bazen sevdiklerimi çok özlesem de bir şekilde bitecek bu askerlik artık. An itibariyle kalan gün 73, bu da bir şekilde geçecek ve tekrar normal hayatıma döneceğim.
Askerliğin kötü yönleri olduğu gibi, güzel yönleri de var. Mesela size cam bardaktan çay içmeyi bile özletebiliyor, zamanın değerini ve özgürlüğün kıymetini o kadar iyi anlıyorsunuz ki, bir dakikanın bile ne kadar kıymetli olduğunu öğreniyorsunuz.
Neyse döndüğümde uzun uzun yazarım sanırım. Şimdi vakit kısıtlı birçok şey var yapacak.
Asklerliğin yarısını bitirdim ama hiç bitecekmiş gibi gelmiyor, çok değişik bir psikoloji yaratıyor insanda.
Bazen çok sıkıntı yaratsa da, bazen sevdiklerimi çok özlesem de bir şekilde bitecek bu askerlik artık. An itibariyle kalan gün 73, bu da bir şekilde geçecek ve tekrar normal hayatıma döneceğim.
Askerliğin kötü yönleri olduğu gibi, güzel yönleri de var. Mesela size cam bardaktan çay içmeyi bile özletebiliyor, zamanın değerini ve özgürlüğün kıymetini o kadar iyi anlıyorsunuz ki, bir dakikanın bile ne kadar kıymetli olduğunu öğreniyorsunuz.
Neyse döndüğümde uzun uzun yazarım sanırım. Şimdi vakit kısıtlı birçok şey var yapacak.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
Hakkımda
- Hayalmeyal
- Eskişehir, Turkey
- ... ondan sonra hayat oynamaya devam etti hepimizle... ...neyse, Ailen dışında kimse tarafından önemsenmediğini ne zaman fark ettin ? Yoksa hala fark etmedin mi ? Hedefler, hayaller, amaçlar hiç bitmeyecek değil mi ? Ne zaman bugününü yaşayacaksın? Ne zaman Güneşin ne kadar güzel doğduğunu göreceksin? Hiç fedakarlık yaptın mı uykundan, Güneşin doğuşunu görebilmek için. Sonra demiyormusun aslında ben fedakarım diye... Ya kendin için? Hepimiz ölmeyecekmiyiz sonunda... Bu hırs ne için? Daha iyi araba ? Daha iyi ev ? Hangisi nefsi doyurabilir. Daha iyisi olmayacak mı sanıyorsun! ...İnsan kendisi seçmiyormu yaşayacaklarını fark etmeden de olsa... ...her neyse, fazla düşünme, plan da yapma! Sadece yaşa...
Blog Arşivi
-
►
2010
(28)
- Temmuz 2010 (5)
- Haziran 2010 (11)
- Mayıs 2010 (2)
- Nisan 2010 (1)
- Mart 2010 (2)
- Şubat 2010 (2)
- Ocak 2010 (5)
-
▼
2009
(209)
- Aralık 2009 (47)
- Kasım 2009 (27)
- Ekim 2009 (54)
- Eylül 2009 (4)
- Temmuz 2009 (2)
- Nisan 2009 (8)
- Mart 2009 (27)
- Şubat 2009 (8)
- Ocak 2009 (32)
-
►
2008
(64)
- Aralık 2008 (31)
- Kasım 2008 (22)
- Ekim 2008 (9)
- Temmuz 2008 (1)
- Ocak 2008 (1)
-
►
2007
(2)
- Temmuz 2007 (2)
Sosyal Ağlar
Hayalmeyal Arkadaşlar
2007-2010 Hayalmeyal | Blog - Eser Sevinç tarafından oluşturulmuştur. Çalıp çırpmayın! - Sen çok yaşa Blogger