Football Manager ve yaşam

Askerden geldiğimden beri boş boş gezinmekte internet dışında iş araması bile yapmamaktayım. Sabah geç kalkıyorum, çoğu zaman dışarı bile çıkmıyorum. Evde zamanımı ise ya bilgisayar başında ya da televizyon başında geçiriyorum. Askerde fazlasıyla kitap okuduğum için şimdi pek içimden gelmiyor kitap okumak ama yakında okumaya başlarım sanırım.

Peki bilgisayar başında ne yapmaktayım. Aslında hem buranın hem de hayalmeyal.org adlı sitemin tasarımını değiştirmek istiyorum. Değiştirmek derken komple değil bir iki rötüş, makyaj adı herneyse... Ama bir türlü içimden gelmiyor.

Çünkü Football Manager denen belaya bulaşmış durumdayım.

Bu oyunu oynayanlar ne demek istediğimi gayet iyi anlamışlardır. Bir başladın mı kolay kolay bırakamıyorsun.
En son elimde 2008 versiyonu vardı, tekrar kurdum resmi yamalarını indirdim ve yeni sezon transferlerinin olduğu yamayı da ekleyip Eskişehirspor`la lige başladım. Şuan 3. sezonumdayım ve geçen sezon 2 puan farkla şampiyonluğu kaçırdım. 3 sezonum pek parlak geçmiyor 6 maç sonunda 2 maçımı kazandım 4 be4raberliğim var. Hiç yenilmedim ama deplasmanda da hiç kazanamadım. Kazandığım iki maç ise Galatasaray ve Fenerbahçe maçları olması daha bir ilginç. Sanırım o maçlara özel olarak taktiğiyle uğraşmamdan kaynaklanıyor. Herneyse...

Aslında ne kadar boş işle uğraştığımın farkındayım ama şuan için başka birşey yapmak gelmiyor içimden. Yakın bir zamana kadar bundan da sıkılıp bırakacağımı da biliyorum.

The Simpson korku ailesi

ORJİNAL


FİNAL

Adaptasyon meselesi

Bugün itibariyle askerden döneli tam 1 hafta oldu. Askerlik psikolojisini sanırım hemen hemen atlattım. Hatta ben askerdeyken denen cümleleri kurmaya başladım bile :)

Şimdiki hedefim bir iş bulmak. Bazen biran önce bir işe başlamalıyım diye kuruyorum kendimi, sonra nasıl olsa işsizlik sigortasından üç-beş birşeyler alıyorum, biraz seçici davranayım iş konusunda diye düşünüyorum. Sonra birden, bu kriz ortamında neyini seçicen lan ! diye iç sesim beynimin derinliklerinde yankılanıyor. Saçma salak düşünceler işte.

İşden sonra nişan, sonra evlilik, sonra çoluk-çocuk, sonra sonra sonra...

Hedefler, hayaller, amaçlar hiç bitmeden hayatımız bitecek sanırım. Atalarımızın, anne babalarımızın da hayatları böyle değilmiydi ? Demek ki bu işler böyle yürüyor. Aksini yapıpta mutlu olan veya yaşayan görmedim. Gören var mı ?

Bilgisayara nasıl format atıl (maz) ır

Ah benim koca kafam ah...
Unutmuşum sanırım bu işleri. Askerden geldiğimden beri bilgisayarda bir sıkıntı var, sağolsun bizimkiler ben askerdeyken canına okumuşlar. Kendi kendine yeniden başlatma, yavaş açılış, yavaş kapanış odur budur derken canımı iyice sıkmaya başladı bu durum.
Tam bir proje üzerinde çalışıyorsunuz, hoooop kapandı. Gitti bütün emekler, haydi baştan.