O zaman ben deliyim galiba. Hem de azbuz deli de değil, bildiğin zır deliye yakınım, hani 46 raporu alsam yadırgamam galiba kendimi, böyle psikolojik doktora filan gitsem saatlerce esir alsam çok süper olurdu aslında. Ama böyle bir saatte sepetlememesi lazım beni, saatlerce anlatmalıyım, bunalmalı artık anlattıklarımdan. Yok illa bir saatte sepetlemeye çalışırsa zaten kendi kaybeder. Tutarım kafasından, kalem tıraş olur, kafası kalem hesbaı bükerim bükerim...
Neyse, konuyu farklı yönlere çekiştirmeyeyim. Kendi kendime konuşmamdan bahsedecektim ben bu yazıda. Evet efendim konuşuyorum kendi kendime, geçen gün fark ettim. Sanki gökten üç elma düştü birinde kendi kendine konuşuyorsun yazıyordu. O derece kafama drank! etti.
Sonra irdeledim bu düşünceyi. kendimi bir masaya oturtup kafamın üstünden sarı ampul ışığı verdim, çapraz sorguya çektim, köşeye sıkıştırdım o biçim cevap veremediğim anlar oldu, terledim eveledim geveledim. Sonuç olarak sorgudan da temiz çıktım sayılır, gerekli cevabı bulamayıp, suçlu ilan edemedim.
Keyfimden konuşmuyorum ya böyle. Sesli düşünüyorum fazlasıyla. problemleri nasıl aşacağımı soruyorum bana, ve cevap veriyorum. Yanımda birisi varmış yokmuş pek umursamıyorum. Bazen üzerlerine alınıyorlar ona sormuşum gibi cevap veriyorlar :)
Deliliktenmidir, can sıkıntısındanmıdır neydendir bilmiyorum ama çok işe yaradığına eminim.
Hem ne demişler "Deliler yalanı sevmez, yalancılar da delileri"
0 yorum:
Yorum Gönder
Konu hakkında önerilerinizi, eleştirilerini ve sormak istediklerinizi yorum formu ile iletebilirsiniz.