Ads Top

Eski sevgiliyi görmek ya da görmemek? Ne biçim mesele bu?

Anladım ki, duygusal tepkilerimi dile getirirken çok zorlanıyorum. Yarım saattir şu yazıya başlamaya çalıştım ama başarılı olamadım birtürlü. On farklı giriş cümlesi kurdum, onunun da gelişme bölümünü tamamlayamadım.


İlk defa bir konuyu yazarken bukadar zorlandım. Genel de yazmaya başlarım ve hiç aralık vermeden yazıyı bitiririm. Ama gel görki bu konu hakkında nereden başlayacağımı, nasıl anlatacağımı bilemedim. Konunun hikayesi beni zaten dağıttı, konu da cümlelerimi dağıttı. Anlayacağınız komple dağıldım.

Şöyle ki, beş yıl beraber olduğum ve ayrıldığım insanı unuttum sanmıştım, artık eskisi gibi aklıma gelmiyor, aklıma gelse bile ben de derin düşünceler uyandırmıyor, moralim bozulmuyordu. Unutmuştum lan işte, sonunda unutmuştum. Nah! unutmuşum, 2 hafta önce Adalarda bir cafede otururken annesi ve babasıyla önümden geçti, görmedi beni, kalabalıktı ortam, gerçi beraber gezerken çok ilginç şeyleri görürdü, benim görmediğim tanıdıklarımızı ya da kendi tanıdıklarını görürdü ama o gün beni herzaman ki gibi görmedi, benim onu ne kadar sevdiğimi göremediği gibi o gün de beni görmedi ya da her zaman ki gibi görmezden geldi!

İşte ne olduysa o zaman oldu, görünce bir tuhaf oldum, içimde anlatamayacağım bir keder alevlendi, öfkelenmedim, sinirlenmedim ama tarifsiz bir üzüntü hakim oldu aklımda, kalbimde... Beş yıl boyunca canım dediğin kişi bir yabancı gibi önünden geçip gidiyor ve sen ona dokunamıyorsun, sesini duyamıyorsun ve bütün bunları yüzünü göremeden yaşattı bana. Tam önümden geçerken fark ettim ve yüzünü göremedim, arkasından bir çocuğun ulaşamadığı pamuk helvaya ya da elma şekerine baktığı gibi çaresizce baktım. Ta ki gözden kaybolana kadar.

Sonra mı ne oldu. Birkaç gün aklımda yer etti, birkaç gün düşüncelerime hakim oldu. Neden böyle olduk diye düşündürdü beni. Sonuç mu ? Boşvern gitsin. Tıpkı onun yaptığı gibi...

Hiç yorum yok:

Blogger tarafından desteklenmektedir.