Ads Top

Kar, Soğuk ve Sen

Sevinirdim önceden kar yağınca, şimdi mi sinirleniyorum sadece.

Kar yağıyordu. Hani kar yağınca hava yumşardı lan! Yumşamıyor işte. İliklerime kadar donuyordum onu beklerken. Ama şikayetçi değildim ki ben bu durumdan, seve seve bekliyordum insanın içini donduran, bütün kaslarını titreten soğuğa rağmen, üzerime düşen karlar mı ? Kardan adam olmuşum kimin umrunda.

Herşey sabrımı zorlamak için gelişiyordu sanki o akşam, kar, soğuk ve sen! Soğuk olan senmiydin havamıydı hatırlamıyorum dersem yalan olur. Hatırlıyorum, daha dün gibi hatırlıyorum!

Bekledikçe hava daha da mı soğuyordu ne. Sinirlerim bile yetişmiyordu artık ısınmam için ve ben hala kardan adam oluyordum, kimin umrundaydım ki bilemedim. Kendim bile umursamazken bu durumu bunu senden beklemek haksızlık olurdu sana.

Gelemeyeceğini söylemiştin saatlerce beklettikten sonra. Bu da ne demek oluyor lan! Sen gelmezsen ben sana gelirim demiştim. Onca saat o sağukta, o ayazda, o kar altında beklememe rağmen bir o kadar da sana ulaşmak için uğraşmıştım. Ulaşmıştım da, evet sana ulaşmıştım, tam karşımdaydın! Etinle, kemiğinle, sözlerinle ve buz gibi bakan gözlerinle!

Sözlerin mi ağırdı o gün, yoksa benim öfkem mi?

Şimdi ne zaman kar yağsa sinirleniyorum, sadece kendime!

Hiç yorum yok:

Blogger tarafından desteklenmektedir.