Normal

Bu aralar pek yazasım yok, içimden gelmiyor, vakit ayıramıyorum, canım istemiyor vs... adını bile koyamıyorum ama normal.

Çok kötü bir dünyadayız, hayat da çok kötü, insanlar da kötü, insanlar acımasız, bencil. İyiler de var ama onlar çok az. Sıkıldım yaa şimdi, ne yapıyorum ben? oturmuş bir şeyler yazıyorum, bir şeyler anlatmaya çalışıyorum, kime? niye? neden? çok düşünüyorum, az vaktim var düşünmek için ama çok düşünüyorum, bazen neden bu kadar çok düşündüğümü de düşünüyorum, eyleme geçmek lazım, hareket etmek lazım, bir süre hiç düşünmeden hareket etmeyi denemeliyim, sonuçlarını düşünmeden, akışına bırakmak lazım, nasılsa su akar bir şekilde yolunu bulur, ama iyi olur ama kötü olur.

Mevcut durum ne kadar iyi olabilir ki? Kime göre iyi, neye göre iyi, "iyi" nin kişiye göre, zamana göre açılımı yok mudur ki her zaman iyi standart bir "iyi" den ibaret olsun ya da "kötü" her zaman aynı kararlılıkta olsun. Standart mıdır bu kavramlar hayatlarımız için.

Mevcut durumun iyi mi kötü mü olduğunu içinde bulunduğumuz duruma gelene kadar ki düşünce yapımızla çözebilir miyiz ki, ya farklı düşünseydik, belki kötü olur dediğimiz daha iyi olmaz mıydı, denemeden bilemeyiz ki, ve bütün bunları ve denemek için tek bir hayatımız var, tek bir şansımız var.

Hakikaten çok sıkıldım yazıyı yazarken, ne yapıyorum ben? ya sen ne yapıyorsun, oturmuş değerli vaktini bu saçma yazı için harcıyorsun, git başka bir şeyler yap.

Her şey mi normal, yoksa ben miyim anormal ?