Ads Top

Yalnızlığım Benim Sidikli Kontesim

Şuan kendimi o kadar yalnız hissediyorum ki... sormayın neden, niçin.

Sadece ama sadece söylemek istedim, söylemesem yalnızlıktan geberip gidicem heralde. Bunu bile söyleyecek kimse yok şuan yanımda, o derecelerdeyim.

Şuan askerden çok sevdiğim arkadaşım evleniyor, evet bu gece düğünü var ama uzakta çok uzakta Tekirdağ`da gitmeyi, gidebilmeyi çok istedim, ama zamansızlıktan gidemedim, iş yüzünden tamamen iş yüzünden gidemedim, halbuki o kadar da çok kazanmıyorum-kazanmıyoruz ama neden çalıştığımız işler için bu kadar endişeleniyoruz?

İş yüzünden bayram tatilini erken kesmek zorunda kaldım, evde kimse yok, herkes tatilde şehirde kimse yok, görüşmek istediğim birisi vardı görüşemedik, konuşamıyoruz o da yok.

Cumartesi günü oturmuşum evde yazı yazıyorum, müzik dinliyorum, birazdan keyfim gelirse bir film izlerim, gelmezse Braking Bad`in izlemediğim bölümlerini izlerim vs... saçma sapan işler işte, hem de Cumartesi gecesi.

Biran önce sabah olsun istiyorum şuan, atlayacağım bisikletime rüzgar ne tarafa götürürse gideceğim gidebildiğim kadar, dönüş mü? bir gün de dönmeyeyim ne olacak? ne olabilir ki en fazla! ne kadar daha kendimi kötü hissedebilirim ki?

Çok konuştum yine, en güzel cümleleri Can Yücel söylemiş, içinde bulunduğum durumu anlatmak için.

Hiç yorum yok:

Blogger tarafından desteklenmektedir.