Ads Top

Düşerim En Derine

Düşerim en derine...
Mutsuzum, çok mutsuzum şu aralar. Hiçbir şey yapmak gelmiyor içimden. Kimseyle konuşmak istemiyorum, derdimi bile anlatacak gücü bulamıyorum içimde. Zamanda asılı kaldım, kımıldamak istesem de kımıldayamıyorum, bir el uzansın çeksin, bir rüzgar essin herhangi bir yönden, sağa sola savursun beni.
Çok mutsuzum. Önceden mutsuz olduğumda anlatmak isterdim dostlarıma, içimi dökmek iyi gelirdi veya yazmak gelirdi içimden, dolaylı ya da dolaysız anlatırdım derdimi, şimdi; şimdi ne anlatmak geliyor içimden ne de yazmak, fazlalık, fuzuli bir şey gibi geliyor.
Spor yapmıyorum artık, koşmak gelmiyor içimden, yorulmak iyi gelirdi önceden, rahatlardı vücut yenilerdi kendini, düşüncelerden sıyrılırdım.
Bisiklete bile binmiyorum çok uzun zamandır, buna ben bile inanamıyorum, aylar oldu pedal basmayalı, gerçekten inanamıyorum bu kadar uzun süredir kısacıcık bile olsa bisiklet sürmemiş olmama, gerçekten çok mutsuzum, bisiklete bile binmiyorum.
Yollarda olmak güzeldi önceden, ya şimdi? 5km uzaklıktaki iş yeri bile uzak geliyor artık.
Ne kimseyle konuşasım var, ne de derdimi anlatasım.

Geçen gün bankadan aradılar, hayat sigortası için. Çok yanlış numarayı aradınız dedim, şaşırdı önce, duraksadı telefon bankacılığı yapanların aksine, ezberi bozuldu belliki. Günümü zor idame ettiriyorum, yarını geçtim akşam ne yapacağımı bilmiyorum, sen bana geleceğe yatırım yapmamı istiyorsun, geleceği görmek istediğimi bile bilmiyorum dedim.
Peki teşekkür ederiz dedi.

Sabah zil çaldı, diyafondan kim o dedim, bilmemne sağlık kuruluşundan geliyoruz ürün tanıtımı için dedi bir bayan. Açtım apartmanın kapısını, kapıya kadar geldi, satacağı ürünü anlatmaya başlamıştı ki, girdim hemen araya, kusura bakmayın ama ne satıyorsanız ilgilenmiyorum dedim. Sadece diyafondan hayır diyerek kabalık yapmak istemedim dedim. Belkide işime yarayacak bir şey satıyorsunuz ama hiçkimseyi dinleyecek halde değilim dedim.
Peki teşekkür ederiz dedi.

Hiçbir şey ilgimi çekmiyor şu sıralar. Yeni şeyler okumak gelmiyor içimden. Ülke gündemi cadı kazanı o bile ilgimi çekmiyor, başlıkları okuyorum sadece, fikirlerim hala aynı küfür edip geçiyorum vatana ihanet edenlere, dahası yok. Spor sayfalarını bile okumuyorum.

Diziler izliyorum sırf vakit geçsin diye onlar bile fazlalık gelmeye başladı, sinemalar aynı, kitapların yüzüne bakmıyorum. Oğuz Atay`dan Tutunamayanlar önümde duruyor, herhalde benim gibilerden bahsediyor diyorum ama başlamaya üşeniyorum.

Kimse bilmiyor ama gerçekten çok mutsuzum. Çaresizim, yorgunum, dargınım ve kırgınım bu hayata.
Hayat bana göre değil, en azından bu hayat.
Aynı tantanalardan sıkıldım artık, yoruldum.

Deliler gibi içki içip sarhoş olsam, unutsam kendimden geçsem diyorum, ama biliyorum ki çözüm değil, sabahında ekstradan bir baş ağrısından, mide bulantısından ve gece kusmalardan başka bir şey değil.

Hayata dair ne kadar umudum, hayalim varsa tükendi bende. İnandığım şeyler yok artık, ne inanasım var ne de inanacağım somut bir şey.

Mutsuzum, çok mutsuzum şu aralar. Bisiklete bile binmiyorum aylardır. Gerçekten çok mutsuzum ben.

Hiç yorum yok:

Blogger tarafından desteklenmektedir.